Tekstschrijver: Wim Jennes.
Schwerbelke
wat zing se schoën.
Al
40 jaor dat vier dat doën.
Zinge doën vier mit gans vol plezeer.
Ut
is neet te geluive, ut is neet te geluive.
Muziek dat make vier al jaore geer.
Ut is
alweer zo’n fiertig jaor geleije,
de kingerstumkes klonke doër de straot.
En
witse wat de luuj toen alle zeije,
die
kinger zinge prachtig in de maot.
Toen
doerde ut neet lang miër en ut kuurke zong tezaam.
Vier
klinke wie un vuugelke, de Schwerbelkes van naam.
Zik
ut wiër (zik ut wiër), zik ut doër (zik ut doër),
in Oësjbik keem toen ech un kingerkoër.
Refrein
Viër
zint noch ummer hië, nao fiertig jaore,
un
Schwerbelke van toen is ooch van huuj.
Dit
kingerkuurke geet ooch noëit verlaore,
un
Schwerbelke bringt sjteeds un goeie buuj.
Viër
zint daorom hieël gruütsch om noë
un Schwerbelke te zeen.
De
luuj die weere bliej, zo’n koër wie os is ‘r geeneen.
Zik
ut wier (zik ut wiër), zik ut doër (zik ut doër),
in
Oësjbik blieve vier ut kingerkoër.
Refrein
(2x)
Terug
naar 40 jaar Schwerbelkes
